มั่นในรัก แม้กายลับ ก็มิเลือนดับหาย 

แม้กายสิ้นสูญมลายลับ มั่นในรักมิดับดำดิ่งลึกหาย

ต้นไม้ นั้นก็จะมี ใบไม้ และ ใบไม้ ก็เปรียบได้กับความทรงจำ เมื่อ ต้นไม้ โตขึ้นลำต้นก็จะแข็งแรงขึ้น แล้วจะมีกิ่งก้านสาขามากมาย ใบไม้ หรือความทรงจำนั้น ก็จะมีมากขึ้นตาม กาลเวลา ความทรงจำนั้นก็มีหลายแบบ มีทั้งความทรงจำที่ดี และ ความทรงจำที่แย่ๆ ก็เปรียบได้กับ ใบไม้ ที่ดี แข็งแรง เกาะติดอยู่กับกิ่งก้านของต้นไม้แล้วจะเจริญงอกงามขึ้นเรื่อยๆ ส่วน ใบไม้ ที่ไม่ดี บางครั้งก็ยังอาจยึดติดอยู่กับกิ่งก้านของต้นไม้ แต่บางครั้ง ใบไม้ ที่ไม่ดี ก็อาจจะหลุดหรือ ล่วงหล่นไป

 

 

บางครั้งจำเป็นต้องมี คนแต่งสวน ( เพื่อน ) ที่จะมาช่วยแก้ปัญหา หรือความทรงจำที่ไม่ดีทิ้งไป เหมือน กับ ที่คนแต่งสวน กำลังตัด ใบไม้ ที่เสียทิ้งไปเพื่อให้ ต้นไม้ นั้น ดูสวยงามยิ่งขึ้น

 

 

และเมื่อ ต้นไม้ นั้นแก่ลง ใบไม้ ที่เกาะติดอยู่ตามต้น ก็ จะล่วงหล่นลงมา ตามพื้นแต่ว่า เศษ ใบไม้ เหล่านั้นก็จะกลางเป็นปุ๋ยเพื่อเป็นอาหาร ที่จะให้เกิด ต้นไม้ ใหม่ขึ้นมา เหมือนกับที่ ชีวิต เราแก่ตัวลง ความทรงจำบางอย่างก็อาจจะหายไปบ้าง แต่ว่า ระหว่างที่เราจะแก่ตัวลง ความทรงจำเหล่านั้นก็อาจจะแบ่งปัน หรือ เล่าต่อๆ กับสู่ รุ่นลูกลูก รุ่นหลานของเรา